Κονκασέ λέμε την τομάτα που έχει ξεφλουδιστεί, έχει καθαριστεί από τους σπόρους και έχει κοπεί σε μικρό κύβο. Η λέξη έρχεται από το γαλλικό concasser, που σημαίνει θρυμματίζω. Στην Ελλάδα με τον ίδιο όρο εννοούμε και την ψιλοκομμένη τομάτα της συσκευασίας, τη βάση για κοκκινιστά, ραγού και σάλτσες κιμά.
Με μια ματιά
- Τι είναι: τομάτα χωρίς φλούδα και σπόρους, σε μικρό κύβο.
- Από πού έρχεται: από τη γαλλική κουζίνα και το ρήμα concasser.
- Πού τη χρησιμοποιείς: σε κοκκινιστά, ραγού, σάλτσες κιμά, γιουβέτσια και λαδερά.
- Τι την αντικαθιστά: η τομάτα στον τρίφτη ή ο χυμός τομάτας, όταν θέλεις λεία σάλτσα χωρίς κομμάτια.
- Πώς την κρατάς: τη φρέσκια τη φτιάχνουμε λίγο πριν από το μαγείρεμα· την ανοιγμένη συσκευασία τη μεταφέρουμε σε γυάλινο δοχείο στο ψυγείο.
Πώς φτιάχνεις φρέσκια κονκασέ;
Χαράζουμε έναν μικρό σταυρό στη βάση κάθε τομάτας και τη βουτάμε σε νερό που βράζει, ώσπου η φλούδα να αρχίσει να ανοίγει στη χαραγματιά. Αυτό γίνεται σε λίγα δευτερόλεπτα. Τη μεταφέρουμε αμέσως σε παγωμένο νερό, ώστε να σταματήσει το μαγείρεμα, και η φλούδα φεύγει με το χέρι. Κόβουμε την τομάτα στα τέσσερα, αφαιρούμε τους σπόρους με τα υγρά τους και κόβουμε τη σάρκα σε μικρό κύβο.
Ο κόπος έχει λόγο. Η φλούδα στο μαγείρεμα σκληραίνει και τυλίγεται σε ρολάκια μέσα στη σάλτσα, ενώ οι σπόροι κουβαλούν νερό που αραιώνει τη σάλτσα και μακραίνει το σιγοβράσιμο.
Κονκασέ, τομάτα στον τρίφτη ή χυμός: ποια διαλέγεις;
Η διαφορά είναι η υφή. Η κονκασέ κρατά κομμάτι, άρα η σάλτσα έχει σώμα και μπουκιά, ενώ η τομάτα στον τρίφτη και ο χυμός δίνουν λεία σάλτσα. Στις συνταγές μας η κονκασέ μπαίνει μετά τον πελτέ και το σβήσιμο με κρασί, μαζί με τον ζωμό, και σιγοβράζει ώσπου να μαλακώσει και να δέσει με τα υπόλοιπα. Στα σουτζουκάκια βάζουμε και τα δύο: χυμό για τη βάση της σάλτσας και κονκασέ για την υφή.
Εκτός εποχής, μια καλή κονκασέ συσκευασίας είναι συχνά καλύτερη επιλογή από φρέσκιες τομάτες χωρίς γεύση. Τον Ιούλιο και τον Αύγουστο, όταν η τομάτα είναι ώριμη, αξίζει να τη φτιάξεις μόνος σου.
Πού θα το βρεις στις συνταγές μας
- Μπολονέζ με κιμά και ζυμαρικά ολικής: η κονκασέ είναι η βάση της σάλτσας και σιγοβράζει με τον κιμά.
- Γιουβέτσι με μοσχαρίσια ουρά: δίνει σώμα στη σάλτσα που αργότερα ρουφάει το κριθαράκι.
- Παραδοσιακά σουτζουκάκια: μαζί με χυμό τομάτας, ώστε η σάλτσα να είναι λεία αλλά με κομμάτι.
- Μοσχαράκι ραγού με χυλοπίτες: μπαίνει μετά το σβήσιμο με κόκκινο κρασί και σιγοβράζει με το κρέας για ώρες.
- Σπανακόρυζο: λίγη κονκασέ για χρώμα και φρεσκάδα, χωρίς να γίνει κοκκινιστό.
Η κονκασέ μπαίνει σχεδόν πάντα αμέσως μετά το σβήσιμο με κρασί· για το γιατί, δες το άρθρο για το deglazing.

